Аляксандар Пушкін

Хмара

Апошняя хмара навалы разбітай!

Адна ты імчышся па ясных блакітах,

Адна наганяеш ты змрочны свой цень,

Адна засмучаеш ты радасны дзень.

 

Ты неба нядаўна наўкруг аблягала,

І грозна маланка цябе абвівала;

І ты рассыпала таемны свой гром

І прагнае поле паіла дажджом.

 

Даволі, схавайся! Пара мінавала,

Зямля пасвяжэла, і знікла навала,

І вецер, страсаючы кропелькі рос,

Цябе праганяе з спакойных нябёс.



Пераклад: Пятро Глебка

Беларуская Палічка: http://knihi.com