Аляксандар Пушкін

Да *** («Нашто дачаснае прызнанне...»)

Нашто дачаснае прызнанне

Злавеснай думкай засмучаць

І непазбежнае расстанне

З нясмелай скрухаю чакаць?

І дзень пакуты — не адзіны.

Спавіты ў полі цішынёй,

Ты будзеш клікаць успаміны

Тых дзён, што страчаны табой.

Сваім выгнаннем і магілай

Купіць ты згодзішся тады

Хоць слова з губ дзяўчыны мілай,

Хоць лёгкі шум яе хады.

 

1820



Пераклад: Яўген Міклашэўскі

Беларуская Палічка: http://knihi.com