Аляксандар Пушкін

«Я помнік збудаваў сабе нерукатворны...»

                                        Exegi monumentum.

 

Я помнік збудаваў сабе нерукатворны,

Не зарасце людская да яго трапа,

Вышэй чалом сваім ён ўзняўся непакорным

          Александрыйскага слупа.

 

Не, я ўвесь не памру - у ліры застанецца,

Прах перажыўшы мой, душы пявучы дар -

І слаўны буду я, пакуль на цэлым свеце

          Жыць будзе хоць адзін пясняр.

 

Вядомы буду я на ўсёй Русі вялікай,

І імя маё кожны назаве язык,

І горды ўнук славян, і фін, і сёння дзікі

          Тунгуз, і стэпаў друг калмык.

 

За гэта доўга буду любы я народу,

Што лірай лепшыя надзеі абуджаў,

Што ў мой суровы век праславіў я свабоду

          І міласць да няшчасных зваў.

 

Загаду божаму, о муза, будзь слухмянай,

Не бойся крыўды, лаўраў не жадай,

Не пераймайся славай і хлуснёй паганай

          І ў спрэчцы дурня не чапай.

 

1836

 

 

Каментары

 

Эпіграф быў узяты з Гарацыя (кн. III, ода XXX).

 

Пераклад друкаваўся:

Бел. летапіс. 1937, № 4; пад назвай «Памятнік».

Танк М. Зб. тв.: У 6 т. Т. 5. Мн., 1980.

 



Пераклад: Максім Танк

Беларуская Палічка: http://knihi.com