Аляксандар Пушкін

Талісман

Там, дзе мора вечна б’ецца

У крутыя берагі,

Там, дзе месячык снуецца

Ў хмарах цёплае смугі,

Дзе ў гарэмнай асалодзе

Ночку бавіць мусульман,

Чараўніца ў добрай згодзе

Мне ўручыла талісман.

 

І ласкава гаварыла:

«Зберажы мой талісман:

Таямнічая ў ім сіла,

І каханне, і падман.

Ад хваробы, ад магілы,

Ў буру, ў грозны ураган

Галавы тваёй, мой мілы,

Не ўратуе талісман.

 

І багаццямі Усходу

Ён не зможа адарыць,

Паднявольныя народы

Не здалее пакарыць;

Ні ў сяброўскае улонне

І ні ў спадзявання зман

Ён цябе на поўнач з поўдня

Не замчыць, мой талісман...

 

А калі красуні вочы

Раптам на цябе зірнуць

І нагайца рукі ўночы

Здрадна шыю абвіюць —

Дружа любы! дасць ён рады

Ад сардэчных новых ран,

Ад падману і ад здрады —

Зберажэ мой талісман!»

 

1827



Пераклад: Васіль Вітка

Беларуская Палічка: http://knihi.com