Аляксандар Пушкін

Вязень

Сяджу адзінокі ў астрозе сырым,

Няволя зрадніла з арлом маладым,

Мой сумны таварыш махае крылом

І корм свой крывавы дзяўбе пад акном.

 

Дзяўбе і кідае, глядзіць у акно,

Як быццам са мною і ён заадно;

Ён кліча паглядам і крыкам сваім

І вымавіць хоча: "Давай паляцім!

 

Мы вольныя птахі; пара, брат, пара!

Туды, дзе за хмарай бялее гара,

Туды, дзе марская прастора мая,

Туды, дзе разгульваем вецер... ды я!.."



Пераклад: Юрась Свірка

Беларуская Палічка: http://knihi.com