Анатоль Астрэйка

Над ракой

Ледзь варушыцца лісце ракіт,

I суцішана Нёман плюскоча.

Выйшаў месяц на ясны блакіт

Прагуляцца па чэрвеньскай ночы.

 

I спынілі гамонку лясы

Пад празрыстым святлом месяцовым,

I аселі крупінкі расы

На кустах і на травах мядовых.

 

Беразняк сніць над рэчкаю сны,

Пахіліўшы купчастае вецце.

Хто не любіць красуні вясны,

Калі месяц так хораша свеціць!

 

Вось і месяц між хмар патануў,

I ў суцёмках вада не ільсніцца.

Я вітаю жыццё, і вясну,

I зару, што на ўсходзе ірдзіцца.




Крыніца: Родная літаратура: падручнік-хрэстаматыя для 5-га класа агульнаадукац. шк. / склад.: Л.К.Цітова. – Мінск: Народная асвета, 1998

Беларуская Палічка: http://knihi.com