Аркадзь Куляшоў

«Нябёсы - акіян, я знаў даўно...»

 

Нябёсы - акіян, я знаў даўно -

Блакітны, неабсяжны, першародны,

А ўсё, што зорам на зямлі відно,

Ні больш ні менш як свет яго падводны.

 

Тут - водарасці пушчы векавой,

Бялявых хмар, вятроў бясконцых плыні,

Спрадвечных гор застыўшыя вяршыні,

Усё яго - да хваль, што пада мной,

 

Дзе акіян разлёгся Атлантычны...

Тут свет другі: і глыбіня, і мель,

І ёсць прастор, не меншы за касмічны,

Для хваль салёных ростам з карабель.

 

Я - трэці свет, я кропелька малая

Тых светаў двух - звычайны чалавек,

Што неба і зямлю ў сабе змяшчае

І ў свет адзін злучае іх навек.

 

1962

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com