Аркадзь Куляшоў

«Падлетак я - ад пят і да валос...»

 

Падлетак я - ад пят і да валос,

Таварышка мая - лясная сцежка.

Аднойчы з ёй нас разлучыла ўсмешка

Сяброўкі новай, што паслаў мне лёс.

 

Я не чакаў раптоўнага з'яўлення

Трывог жаданых, прадчуваных мук, -

Упаў да ног дзяўчынкі кошык з рук,

Рассыпаўшы суніцы ад здзіўлення.

 

Разгублены, я шкадаваў не іх,

Не сцежку, што вілася за сасною, -

Шкада, што адыходзіў разам з ёю

Час бесклапотных пошукаў лясных.

 

З парой турбот наладзіўшы спатканне,

Сцяжынка знікла ў ельніку густым.

З усмешкаю над кошыкам пустым

Схілілася жывое прадчуванне.

 

1963

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com