Аркадзь Куляшоў

Воблака

 

Уткнуўшы ў бераг вудзільно,

Я вуджу раніцою.

А воблака? Плыве яно

І небам і вадою.

 

Нарэшце клюнула разок -

І рыбка немалая! -

З пяром гусіным паплавок

Пад воблака нырае.

 

Стаіў дыханне. Цішыня...

Убок рукой умелай

Я падсякаю галаўня,

Цягну з хмарынкі белай.

 

Вада ў кругах,

Вада ў кругах,

І неба ў ёй не тое...

А воблака? Яно ў руках

Трапечацца жывое.

 

1937-1939

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com