Янка Купала

«А зязюлька кукавала...»

Як на свет радзіўся Янка,

Як заплакаў многа-мала, -

Пела маці над калыскай,

А зязюлька кукавала:

          Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!

          Спі, саколік! Ку-ку, ку-ку!

 

Як падрос, падняўся Янка,

Як ганяць стаў ў поле стала, -

На жалейцы граў дзень цэлы,

А зязюлька кукавала:

          Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!

          Пасі статак! Ку-ку, ку-ку!

 

Як вялікім вырас Янка,

Як стаў сеяць шчыра, дбала, -

За сяўбою пеў аб долі,

А зязюлька кукавала:

          Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!

          Сей палетак! Ку-ку, ку-ку!

 

Як ні сеяў пільна Янка, -

Ўсё чагосьці не ставала:

Янка сеяў - людзі жалі.

А зязюлька кукавала:

          Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!

          Жаці будзеш! Ку-ку, ку-ку!

 

Як старым-старым стаў Янка,

Як пазбыўся сілы ўдалай, -

Баіў байкі-казкі ўнукам,

А зязюлька кукавала:

          Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!

          Годзе баіць! Ку-ку, ку-ку!

 

Як хавалі людзі Янку, -

Галасілі многа-мала:

- А нашто ж памёр ты, сейбіт!..

А зязюлька кукавала:

          Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!

          Спі, саколік! Ку-ку, ку-ку!

 

1921

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com