epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Адзін

Ці йду я вясёлай дзянінай

З касой ці з сахой за сяло

Й не бачусь з пахілай хацінай,

Пакуль чую сонца цяпло,

І ў полі, працуючы ў поце,

Бядую над горам сваім,—

Дарэмна шукаю, хто шчыра б

Пацешыў ў цярпенні цяжкім.

 

Душа мне і шэпча, і плача:

Адзін ты, адзін, небарача!

 

Ці з поля гадзінкаю шэрай

Вярнуся, сяджу за сталом,

Краплюся паціху вячэрай,

Лучынка міргае агнём,

А з’еўшы адно, паглядаю,

Ці хто больш чаго падліе,—

Дый дарма!.. Пры лаве, пры печы

Ўсё твары снуюць не свае.

 

Душа мне і шэпча, і плача:

Адзін ты, адзін, небарача!

 

Ці ночкай панурай к падушцы,

Ўвесь змучан, прыльну аддыхнуць,

А сэрца, як ліст той на грушцы,

Трасецца, калышацца грудзь.

І жду так — вось прыйдзе хтось любы,

Абніме, атуліць сабой;

Дый дарма!.. Нікога, нікога,—

Хтось кажа,— няма тут з табой!

 

Душа мне і шэпча, і плача:

Адзін ты, адзін, небарача!

 

Ці йду ў беларусаву хату

Са сну прывітаць на зары,

І рукі там выцягну к брату

І кіну вачыма к сястры,

Ці, ўсеўшыся ціха на прызбе,

Зайграю там песню сваю,—

Дарэмна прывету чакаю,

Дарэмна вітаю, пяю.

 

Душа мне і шэпча, і плача:

Адзін ты, адзін, небарача!

 

28 мая 1906




Беларуская Палічка: http://knihi.com