epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Аўтарцы «Скрыпкі беларускай»

Чутка йграеш, гулка йграеш

Ты на скрыпачцы сваей,

К небу з думкай падлятаеш,

Шчасця зычыш для людзей.

 

Ўперагонку з салаўямі

Пайсці голас можа твой.

Грай жа, грай жа паміж намі!

Ваюй песняй з цемнатой.

 

Крэпкі струны тваёй скрыпкі,

Ў тваёй скрыпцы душа ё,

Ў руцэ сільнай смычок ліпкі

Лёгка ходзіць, як пярцо.

 

Павядзеш ты ім, і песня

Льецца — проста б слухаў век:

Неяк шчасна, то балесна

Сябе чуеш, чалавек.

 

Аб чымсь светлым, аб чымсь новым

Твая скрыпка грае нам;

Грае, грае, а ў ёй мова

Наша чуецца без плям.

 

Беларуса й яго жонку

Называеш ты людзьмі,

Беларусь, яго старонку,

Славіш песнямі сваймі.

 

Аж так хочацца, хоць сціха,

Тваёй скрыпцы ўтараваць,—

Піць з таго, што й ты, кяліха,

Аб чым граеш, апяваць.

 

Гэй, пяснярка, болей, болей

Нам на скрыпцы сваёй грай!

Прывітаем хлебам-соляй,

Дзякуй скажа родны край.

 

Бедна нашая старонка,

Яе ж люд бядней яе:

Не апеты песняй звонкай,

І цяпер хто ж апяе?

 

Хто? — як кінеш так прыгожа

Для сваіх ты йграць людзей.

...Эх! іграй жа той, хто можа:

Плакаць будзе весялей.

 

[1906]




Беларуская Палічка: http://knihi.com