epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Хлопчык і лётчык на вайне

Мой мілы таварыш, мой лётчык,

Вазьмі мяне ўрэшце з сабой,

Цяпер не малы я ўжо хлопчык —

Сам-раз ляцець разам у бой.

 

Мне мамку зарэзалі немцы,

Сястрычку спалілі жыўём,

Дык хай жа кроў чорная льецца,

Іх псіная кроў ручаём.

 

Лічыць з табой будзем не зоры,

Галовы мы станем лічыць,

Галовы нямчур-людажораў,

Што будзем смяротна глушыць.

 

Ты будзеш глядзець самалёта,

А бомбы скідаць буду я,

І буду страляць з кулямёта,

Ў сабачыя сэрцы звяр’я.

 

Мы гітлерцаў будзем ніштожыць,

Гаціць імі тонкую гаць,

З кутоў нашых родных прыгожых

Грабежніцкі зброд выганяць.

 

Давіць мы іх будзем, як вошаў,

Як гадкіх смярдзючых клапоў,

Караць што-раз караю горшай

Сягонняшніх рыцараў-псоў.

 

Свайго самалёта днём, ночай

Не выпусцім, лётчык, мы з рук.

Берліну заглянем у вочы,

Ў крывавыя вочы гадзюк.

 

І зробім чуць-чуць астаноўку,

Каб сцерве папасці ў папад:

Для Гітлера скінем вяроўку,

Хутчэй каб павесіўся кат.

 

Так будзем лятаць з табой разам

Адважныя ўсюды ў баю,—

Фашысцкую смерціць заразу

За мамку й сястрычку маю.

 

Змяцём з беларускіх загонаў

Паганыя банды прыблуд,

Край вызвалім родны з палону,

Нямецкіх пазбавімся пут.

 

А вернемся стуль, дзе ляталі,

Дзе ворагі трупам ляглі,

Спаткае таварыш наш Сталін

Прыветліва ў самым Крамлі.

 

І скажа ён так мне з табою:

Пра вас я ўжо чуў многа раз,—

Вы — хлопчык і лётчык — героі,

Чакаюць вось ордэны вас.

 

1942




Беларуская Палічка: http://knihi.com