epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Хмарка і маладзік

Над задумаю ніў

Маладзік бледны плыў,

Дзіваваўся з жыцця,

Што ўнізе без пуцця

Спала сном нежывым.

 

Хмарка свой бледны лік,

Дзе лунаў маладзік,

Ціхавейна ўзняла,

Шопат-сказ павяла

Так з суседам сваім:

 

— Маладзенькі ты мой,

Абніміся са мной,—

Паплывём, паляцім,

Каб было абаім

Вольна, весела нам!

 

Будзем цені снаваць,

Бледнатой спавіваць

Мёртва-спячу зямлю,

З ёй заводзіць гульню —

Сеяць сум тут і там.

 

З вутлых сетак, як цін,

Я сплялася з краплін,

І мяне — сірату,

Як плыву ў высату,

Страшыць сонца не раз.

 

А ты—лепшай душы,

Жаль ка мне акажы;

Буду цешыць цябе

Я ва ўсякай журбе,—

Дык прымі ў добры час.

 

Маладзік звесялеў,

Падміргнуў ціха ей:

— Маладая мая,

Выглядаў цябе я

Ўжо даўно ў вышыне.

 

Я тут — сам — адзінок,

Як бы той каласок,

А ты, хмарка-імгла,

Мне нуду развяла,—

Прытуліся ж ка мне...

 

Ты — царыца, я — цар...

На зямлі молад, стар

З-пад наплеценых пут

Нам зайздросціць жа тут

Будуць з веку у век.

 

Мы і ночкай, і днём

То ўсплывём, то сплывём

Вольна так, згодна так

І ўжо волі ніяк

Не дадзім мы на здзек.

................................................

Абняліся яны,

Як вясеннія сны,

І гуляюць адны

Ад вясны да вясны

На сум вечны людзям.

 

Цені-сеткі снуюць,

Песню-змову пяюць:

— Паплывём, паляцім,

Каб было абаім

Вольна, весела нам!

 

1912




Беларуская Палічка: http://knihi.com