epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Да N.

Нядаўна з табой мне спаткацца прыйшлося,

Нядаўна са мной першу спрэчку вяла,

А вызнаў, што ўжо табой шмат пражылося,

Шмат мела пацех і шмат слёз праліла.

 

Калі да мяне далятае ўздыханне,

Якое тваёю душою трасе,—

І ў ясныя вочы гляджу твае, пані,

То бачу, што іншая ты, як усе.

 

На воблік твой глянуўшы мужскі, спакойны,

На збор дружкоў, жданых табою ў глушы,

Я пэўны: дружкі ўсе цябе не дастойны,

Цябе і тваёй справядлівай душы.

 

Я сам яшчэ гэтага добра не знаю,

Што творыцца ў яве са мною падчас,

Вакол разглядаю, думак пытаю,

Ды ўспомню цябе мімаволі не раз.

 

І соладка сэрцам сваім не раз чую,

Што я не жадаю цябе, а люблю.

Люблю, як сястрыцу сваю дарагую,

Шаную, як родную матку сваю.

 

8 снежня 1906




Беларуская Палічка: http://knihi.com