epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Думкі

З неспакоем думкі роем

Верцяцца ў душы,

На свет божы, свет прыгожы

Рвешся ўвесь з глушы.

 

За высь гораў, за цьму бораў,

Там за рэчкі шум

Мкнуў бы птушкай-весялушкай

За палётам дум.

 

Сэрца б’ецца, к жыццю рвецца,

К нейкім светлым снам;

Гэй ты, гора! скора ж, скора

Цябе ў брак я здам?

 

К долі, к волі, гэт, па полі,

Як леў, пабягу;

Спаці, ждаці ў курнай хаце

Ўжо больш не магу.

 

Свет вялікі, песні, крыкі

Мкнуць з усіх старон;

Звоніць штосьці,— к славе ў госці

Кліча гэты звон.

 

Ідуць людзі, ў крыві грудзі,

Паходні ў руках,

Няма ночаў, жарам вочы

Ззяюць, ажна страх!

 

Са сну будзяць, душу цудзяць

Надзеяй старой,

Узнімаюць, зазываюць,

Гэй, на нейкі бой!

 

Думкі ходзяць, чымсьці зводзяць,

Тым, што долю дасць...

Згіне гора і слёз мора,—

Не вечна напасць!

 

Пакірую думкі ў тую

Старонку свае,

Скуль з прасветам мне прыветам

Праўда запяе.

 

Далей, вышай памкну, гэй жа:

Ўжо праложан след;

Трудна, маці, ў курнай хаце,—

Паляту у свет!

 

[1905-1907]




Беларуская Палічка: http://knihi.com