epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Я не сокал...

Я не сокал зоркавокі,

Не арол адважны,

Што так думна за аблокі

Ўзносіцца з іх кажны.

 

Нават я не салавейка,

Што пяе так слаўна,

А я толькі верабейка,

Ўзрошчаны пад Гайнай.

 

Як ён, край шаную родны,

Не ляту ў чужыя,

І з зімой б’юся халоднай,

Хоць-та сэрца ные.

 

Як ён, сеў бы дзе на плоце

І песні чырыкаў,

Людцаў родных бы ахвоціў,

К лепшай славе клікаў.

 

Як ён сад — я хатку, поле

Люблю, хоць не маю,

З верабейкавай і доля

Мая роўна, знаю.

 

Верабейку стужа змора

Або ястраб схваце,

Мяне ж зломе маё гора,

Ў зямлю кіне спаці.

 

Над магілаю крыж з хаткай

Паставяць мне людзі,

Верабейкава ж дзіцятка

Нада мной пець будзе.

 

І мне будзе смуткаў меней,

Лежачы ў заперці...

За жыцця — слёзы, цярпенне,

А песні па смерці.

 

[1905-1907]




Беларуская Палічка: http://knihi.com