epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

К зорам

К зорам агністым, к прыволлю нябеснаму,

Вырваўшы з ціны жыццёвай душу,

Мчыся, не дайся цярпенню балеснаму,

Горда пакінь земляную глушу!

 

К зорам, што так над табой разгараюцца

Льсніста ў мільённай па небе сяўбе,

Рвіся, хай думы прабіць цьму стараюцца:

Там херувімы спаткаюць цябе!

 

Песні там, духамі зораў ствараныя,

Будуць душу весяліці тваю;

Думна ўзнясешся над нізяй туманнаю.

Рдзеці дасі там прыволля агню.

 

З зораў, з-пад неба ўсё быцце зямельнае

Проймеш паглядам цікавым наскрозь;

Бачыці будзеш — з жыццём нераздзельныя —

Крыўду, бяспуцце, нянавісць і злосць.

 

Горна расстаўшыся з буднімі справамі,

Тысячы ўздохаў пачуеш з грудзей;

Вызнаеш брата з рукамі крывавымі,

З сэрцамі гадзінаў поймеш людзей.

 

Крыкі, пракляцці пачуеш нязнаныя,

Мукі старыя, стагнанні цямніц,

Трупамі ўбачыш паляны засланыя,

Слёзы сірот, удавіц, маладзіц.

 

Будзеш глядзеці на гэта ўсё дзікае,

К зорам жа мчаціся будзе твой дух;

Будзе на сэрцы спакойнасць вялікая

Ўскросшым з нізін, дзе Зніч праўды затух.

 

К зорам агністым, к прыволлю нябеснаму,

Вырваўшы з ціны жыццёвай душу,

Мчыся, не дайся цярпенню балеснаму,

Горда пакінь земляную глушу!

 

[1906-1910]




Беларуская Палічка: http://knihi.com