epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Ліпа

Высока, разлажыста

Расселася пры хаце

Стара-старая ліпа,

Паважная, як свацця.

 

Сто лет ужо старусе,

А можа, нават болей,

Ад віхраў і ад бураў

Не мела век патолі.

 

Сто лет — кавалак часу,

Не сто дней, не сто тыдняў,

Якіх зайшло праменаў,

Збадаці ўсё абрыдне.

 

Няшчасцяў, кляцьбы, плачу

Было, што, Божа мілы!

Нябожчыкаў без ліку

Сыходзіла ў магілу.

 

А ліпа ані дбае,

Жыве, стаіць пры хаце

Высока, разлажыста,

З павагай, нібы свацця.

 

15 жніўня 1906




Беларуская Палічка: http://knihi.com