epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Мая хатка

І старая, і крывая

Хатачка мая,—

Уся злеплена, як будка,

З аднаго гнілля.

 

На страсе, як на балоце,

Зрос зялёны мох;

Каты, часам і сабакі

Лазяць па вуглох.

 

Па дзве шыбы у ваконцы,

І тыя з лучын,

Адны нізенькія дзверцы,

Ганачак адзін.

 

І ў сярэдзіне у хатцы

Бедна, хоць ты плач:

Непачэсна выглядае,

Бо я ж не багач.

 

Яе сцен не склютавана,

Няма ў ёй святліц,

З друзу выбіта падлога,

Столь яе з драніц.

 

Як увойдзеш — пры парозе

З гліны печ стаіць,—

На ўсю хату, як ураднік,

З-пад ілба глядзіць;

 

А пад печкай — маіх курак

Хаткі-катухі,

Там, як трэба мне ўставаці,

Пяюць петухі.

 

Напроць печы з дзвюх пліт жорны,

Ля жарон — палок,

Над палком тарчыць пад бэлькай

Коска і брусок.

 

На куце пад абразамі

Стол стаіць, як пан;

Дзве пры ім таўстыя лаўкі

І адзін тапчан.

 

Дык во, знайце ж маю хатку,

Родную маю!—

У ёй цэлы век жыву я,—

Ем, працую, сплю,

 

Хоць старая, хоць крывая,

З аднаго гнілля,—

Не аддам яе нікому,

Бо яна мая!

Бо яна мая!

 

[1905-1907]




Беларуская Палічка: http://knihi.com