Янка Купала

На суд

На суд вам, кніжнікі, сябе я аддаю,

Судзіце па стаццях, як піша ваш закон;

Было ж жыццё мне - узаконены прыгон,

Хоць я не даў вам і не дам стаптаць душу сваю.

 

Мінаў я вашу фарысейскую сям'ю,

Мяне не збэсціў вашым ідалам паклон,

Калі ж з грудзей і вылятаў пракляцця стогн,

То кляў я сам сябе і мук сваіх змяю.

 

Нічым грашыць ад вас грашнейшым я не ўмеў,-

Піў чарку крыўды і цярпення - ўсё да дна,

І не спаганіла мяне аблуда ні адна.

 

Адзін грэх толькі лёг мне на душу, як леў,

Праступак, суддзі, мой: я сэрца, сэрца меў!

Але ці ж гэта так страшэнная віна?!

 

1915

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com