Янка Купала

Наша гаспадарка

Спрадвеку мы у родным краю гаспадарым,-

Свае загоны сеем, пасцім статак свой;

З надзеяй сустрачаем выраі вясной,

З надзеяй ўвосень іх праводзім над папарам.

 

Спрадвеку ходзім пад панамі і пад царам

На недруга й на бліжняга свайго вайной,

Хоць нам за нашу кроў падзякаю адной -

Крыжы і хаты нашы скошаны пажарам!

 

Так гаспадарым мы і дома і за домам,

Усё ждучы пацехі з севу і жніва,

Ждучы дарма, як летам жджэ расы трава.

 

Чужы і свой хлеб станавіцца жорсткім комам,

І душыць кліч: ці доўга будзе нам заломам

Варшава панская і царская Масква.

 

1918

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com