Янка Купала

Па межах родных і разорах

Па межах родных і разорах,

Пад небам зводна-неспагадным,

Спакоем воджаны век здрадным,

Сную, і нейкі са мной шорах.

 

Са мной, за мною ўслед сум-вораг

З глухім нашэптам, непрынадным:

Як ты ні хочаш быць праглядным,-

Сягоння ўсё тут - як і ўчора ж!

 

Усё жыве тым самым богам,-

Таксама шумнае прадвесне

Усёй не зводзе з гоняў плесні...

 

Араты ўсход нясе адлогам:

Курган чапаючы нарогам,

Не ўспомніць прадзедавай песні.

 

1910

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com