epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Пад крыжам

З балеснаю ў сэрцы пакорай

Пад крыжам збуцвеўшым стаю

І ўвокал — ад гораў да гораў —

Зямлю аглядаю сваю.

 

Навокала сцелецца столькі

Багацця, красы і святла!

Хоць болькі, старыя ўсё болькі,

Адна за адною лягла.

 

Плакучыя стогнуць бярозы,

Скідаючы лісць залаты;

Хістаюцца дзікія лозы,

Глухія, сухія кусты.

 

Звод нейкі гамоніць, шапоча:

— Калодаю, дружа, ты будзь!

Душа толькі верыць не хоча,

Не хоча паняць і заснуць.

 

Упаўшыя грудзі калыша

Жальбой непрыхільнаю сум,

І тысячы ў памяці піша

Гаротных, нявыжытых дум.

 

Бяссільна народ свой пытаю,

Абняўшы пахілены крыж:

— За што ты ад краю да краю

Магілай жывою ляжыш?

 

Ці коні твае патрупелі,

Цягаючы ў поце плугі?

Ці косы твае прытупелі

З крывавай на лузе смугі?..

 

Пытаю жывых назаліста,

Чакаю, адказ ці бяжыць...

Маўчыць, як дамоўка, ўсё чыста...

Пракляцце — і тое маўчыць.

 

1912




Беларуская Палічка: http://knihi.com