epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Паклон мой народу за песні

Аб горы, няволі народа,

Аб тым, што народ мой ускрэсне,

Была мая ў цяжкіх нягодах

Скаваная, сумная песня.

 

Народныя думы і казкі

Давалі мне сілы нямала,

А моладасць прагнула ласкі,

А моладасць ласкі не знала.

 

А песня з народам упобач

Ішла і хісталася ў полі,

Гаротнасць была яе здобыч,—

Спявала ў праклятай няволі.

 

І крыўда крывава смактала

Мне долю маю маладую.

Мінула пракляццяў навала,

Год дваццаць у шчасці жыву я.

 

І сёння не тое, іначай,—

Не знаюць стамлёнасці думы,

Душа не сумуе, не плача,—

Пявучыя вокала шумы.

 

Гамоняць зялёныя сосны,

Шумяць у прысадах бярозы.

Жыву я ў квяцістыя вёсны,

Знікуль не пужаюць пагрозы.

 

Сягоння з народам шчаслівым

Я святкую свята ўрачыста.

Багаты ўраджаямі нівы,

Буяюць, пяюць каласіста.

 

У песнях павыраслі крыллі,

Лунаюць пад неба, край свету;

Хоць продкі заснулі ў магіле,

Красуюць патомкі за гэта.

 

Паклон мой народу за песні,

Што даў, навучыў, як складаюць,—

Спяваў іх калісь у прадвесні,

Сягоння вясну апяваюць...

 

Паклон мой народу ад сэрца,

Што сілу даваў да змагання,

Хай далей жа сэрца ў даль рвецца

Да сталінскіх зораў світання.

 

1941




Беларуская Палічка: http://knihi.com