epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Плачуць мае песні

Жудка стогнуць рэкі,

Узбураны вясною;

Плачуць мае песні,

Галосяць са мною.

 

Не стагніце, воды

Паводкі бурлівай,

Кіньце плакаць, песні,

Горка, нешчасліва.

 

Хто ўстрымаў паводак

Разгульнае мора?

Хто заглуша песні,

Як іх вызве гора?

 

Вялікае ж гора

Часам людзей муча,

Наўча ненавідзець

І плакаць навуча.

 

Як дубок, з карыцы

Пастухом абдзёрты,

Як той салавейка,

У клетку запёрты,—

 

Так я прападаю,

Не маючы долі,

Як дуб, усыхаю,

Плачучы ў няволі.

 

Не дало жыццё мне

Ні поля, ні хаткі,

Па чужых кутах век

Сіл гублю астаткі.

 

Там, гэт, за гарамі,

Дзе памчыцца вока,

Свет гучны, вялікі

Сцелецца шырока.

 

Сокалам бы вольным

Паляцеў ў свет гэты,

Дый мне крыллі ўцяты!..

Доля, дзе ты, дзе ты?

 

Так бы весяліўся,

Пеў аб шчасці песні,

Як той верабейка

Ў садзе на чарэшні.

 

Гулка стогнуць рэкі,

Ўзбураны вясною;

Плачуць мае песні,

Галосяць са мною.

 

[1905-1907]




Беларуская Палічка: http://knihi.com