epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Сяўцу

Збліжаецца лета к адходу,—

Дзе-нідзе зляцеў ліст чырвоны;

Павесіўшы лубку на шыі,

Выходзе сявец на загоны.

 

І поўнай мазолістай жменяй

Жытцо па раллі раскідае,

Хавае ў зямельку надзею,

Што возьме з сяўбы? — не згадае.

 

Ці, можа, цяпер вот, увосень,

Чарвяк яго працу падточыць,

Ці снег у разводдзе падпарыць,

Ці ўлетку грады падрузгочаць,

 

Ці знішчыцца ў пуньцы пажарам,

Ці так ад якой-будзь прыгоды.—

Такія, ах! горкія думкі

Сяўца абсядаюць заўсёды.

 

А ён не зважае на гэта,—

То ўвосень, то цёплай вясною

Арэ, барануе і сее

Сваёй мазалістай рукою.

 

Тут кожны, сяўца хто пабача,

Стары, ці малы, ці кабета,

— Радзі, памажы, Божа! — кажа,

А лёгка ж на сэрцы чуць гэта!

 

— Радзі, памажы, Божа! — скажам

—І мы сяўцам ўсякага роду,

А з зерня, што добрага севу,

Збяруць яны й добрую ўроду.

 

[1905-1907]




Беларуская Палічка: http://knihi.com