epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Снег

Залягла, як пасцель,

Лебядзіная бель

На загон, на курган.

І кажан, і груган

Занямеў не на смех:

Гэта снег, толькі снег...

 

За старухай-зямлёй

Ты пасцель, дружа мой,

Узваліў на душу,

Як бы крыж на мяжу,

І ўжо рад не на смех:

Гэта снег, толькі снег...

 

Думкі, сэрца, паглёд

Абліў лёд, скаваў лёд.

Так спавіў, спавіў сам,

Каб лягчэй было там,

Дзе жыццё не на смех:

Гэта снег, толькі снег...

 

Ты і жыў, і любіў,

Ты не ўмёр — і забыў,

Каб нічога не дбаць,

Смела ўдаль паглядаць,

Быць самым не на смех...

Гэта снег, толькі снег...

 

Хтось — сваяк, не сваяк —

Як жыў, скончыўся так.

Прагудзеў поп і звон,

Ідзі з памяці вон:

Бой за хлеб не на смех!

Гэта снег, толькі снег...

 

Мо і лёгкія дні...

Не зачэпяць ані

Ні бяда, ні нуда,

Ні агонь, ні вада...

Само шчасце, сам смех!

Гэта снег, толькі снег...

[1909]




Беларуская Палічка: http://knihi.com