Янка Купала

У вырай

 

Зашумела нудна восень

Шумам лісцяў, шумам сосен,

          Даўшы волю хмурам;

Ажно з гоняў Беларусі

Ў вырай вылецелі гусі,

          Паплылі ўдаль шнурам.

 

Следам з выраем, з гусямі

Паляцелі думкі самі,

          Сэрца ўскалыхнулі;

Ўскалыхнулі долі плесняй,

Азваліся казкай-песняй,

          Ў смутку патанулі...

 

Ой, вам, гусі-вырайніцы,

Жыць нядоўга ў чужаніцы,

          Зноў к нам прыплывеце,

Зноў вас будуць сустракаці

Нашы рэчкі, сенажаці,

          Наша сонца ў цвеце.

 

Ой, вы, гусі-гудзіцелькі,

Не забудзеце зямелькі,

          Дзе дзяцей пладзілі,

Дзе вы месячык страчалі,

Дзе вы зоркі падлічалі,

          Плавалі, хадзілі.

 

Знаю, зложыце тут косці,

Толькі злётаеце ў госці

          Асвяжыце грудзі:

Вы не ўмееце йшчэ, гусі,

Выракацца Беларусі,

          Як умеюць людзі.

 

1918

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com