Яўгенія Янішчыц

Мова

                                Н.С.Гілевічу

 

Чую тваю жаўруковую музыку

Ў скошаных травах мурожных,

Мова! Як сонца маё

       беларускае,

 

Ты свецішся словам кожным.

Цябе і заворвалі, і закопвалі.

I ўсё ж нашы продкі праз гора

Данеслі да нас цябе,

       родную, цёплую,

 

Жывую і непаўторную.

I калі ты мяне толькі паклічаш,

Памру за цябе без енку.

Нашу я любоў да цябе

       вялікую

 

У сэрцы сваім маленькім.

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com