Яўгенія Янішчыц

Не воблака, а проста аблачынка...

Не воблака, а проста аблачынка

Загадкава плыве над галавой.

Смяюся я:

         вясёлая дзяўчынка,

Як матылёк,

         ляціць над кладкай той...

 

Як добра ёй журыцца беспрычынна!

Да твару ёй і лета, і зіма...

Усміхнуся я:

         яшчэ бяжыць дзяўчынка

Па кладцы той, якой даўно няма.




Крыніца: http://yaugeniya.ru

Беларуская Палічка: http://knihi.com