Канстанцыя Буйло

Звон

                                               Янку Купалу

 

Ён плыў над палямі з жытнёваю хваляй,

Праносіўся ў далі, ляцеў,

То рэхам над лесам, як гром, рассыпаўся,

То зноў заміраў, а то зноў калыхаўся

І мякка і плаўна гудзеў.

 

Гудзеў над лугамі, ляцеў над палямі,

Над нівай, над сёламі плыў,

А гукі яго дзіўнай нотай дрыжалі

То як бы ў задуме, то як бы у жалі,

І чуўся ў ім гулкі прызыў...

 

Ён зваў да жыцця і да лепшае долі

Усіх, хто сном каменным спаў;

І сну ледзянога апалі аковы,

І ўстаў народ цэлы, і ўстаў як бы новы,

Да бою за волю устаў.

 

1913

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com