epub
 
Падключыць
слоўнікі

Максім Танк

Сярод лясоў наднёманскіх

Сярод лясоў наднёманскіх,

Густога сасняка

Жыла малая Верачка -

Дачушка лесніка.

 

Яна дружыла з дрэвамі,

З птушынаю сям'ёй,

Звярынай усялякаю

І з ягадай лясной.

 

Ды вось аднойчы восенню

Лес, чуе, не пяе.

І стала ёй нявесела,

Сум агарнуў яе.

 

Шкада ёй ападаючых

Лістоў і матылькоў,

Шкада ёй адлятаючых

У вырай журавоў.

 

І вось пацешыць Верачку

Жучкі прыбеглі спрытныя,

Камарыкі гуллівыя,

Мурашкі працавітыя.

 

Гудуць, звіняць і раяцца

З світання да начы,

Не знаюць, як гаротніцы

Ў бядзе дапамагчы.

 

Прыбеглі зайцы шэрыя,

Вавёрачкі гуллівыя,

Бабры, лісіцы, вожыкі,

Казулі палахлівыя.

 

Паселі кругам, раяцца

З світання да начы,

Не ведаюць, як Верачцы

Ў бядзе дапамагчы.

 

Усёй сям'ёй з'явіліся

Цецерукі стракатыя,

Глушцы, вароны з совамі

Ды з дзятламі насатымі.

 

Сядзяць на дрэвах, раяцца

З світання да начы,

Не ведаюць, як Верачцы

Ў бядзе дапамагчы.

 

Пачуў пра гэта павучок.

Пытае: - Што за гул?

Мо я, сябры-таварышы,

Як-небудзь памагу? -

 

- Ну, дзе табе! Маўчаў бы лепш

Ты ў засені лістка, -

Гавораць і смяюцца ўсе

З малога павучка.

 

І ён па павуціначцы

Пакрыўджаны палез

Дамоў, пад ліст арэхавы,

У хмызнякі, у лес.

 

А як настала ночанька,

Серп месяца заззяў,

Ён павуціну тонкую

Хутчэй снаваць пачаў.

 

Ад кусціка да кусціка,

Між лапак і галін,

Ад елкі да сасоначкі,

Ад неба да зямлі.

 

А потым зоры ясныя

З краплістаю расой

Павесіў ён званочкамі

На павуцінцы той.

 

Калі ж прачнулася зара

І ветрык прыляцеў,

Лес залатымі струнамі,

Ажыўшы, зазвінеў.

 

На звон устала Верачка.

Сцяжынаю лясной

Ідзе яна і дзівіцца,

Што лес спявае з ёй.

 

Кране рукой рабіны куст -

Звон чуецца рабінавы,

Кране яна каліны куст -

Звон чуецца калінавы.

 

А сонца струны павучка

Кране празрыстым променем,

Заслухаешся, як гудуць

Лясы-бары над Нёманам.

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com