Міхал Анемпадыстаў

Я люблю, калі сьвеціць сонца...

Я люблю, калі сьвеціць сонца

Рана ранкам праз фіранкі

Я люблю пах сьвежае кавы

Я люблю смак смажанай бульбы

Мне падабаецца водар парфумы

Мне падабаецца дым цыгарэтаў

Я люблю халодныя блюзы

Я люблю свае джынсы старыя

Я жыву ў гэтай краіне

Мая краіна пад белым сьнегам

Мая краіна пад белым сьцягам

Пад белым сьцягам з чырвонай стужкай

Я зь цягам часу стануся птушкай

Распраўлю крылы, зраблю тры крокі

І падымуся па-над зямлёю

Туды, дзе вецер, і дзе аблокі

Над краінай пад белым сьнегам

Над краінай пад белым сьцягам

Мая свабода - зь ветрам нязгода

І асалода супрацьстаяньня

Мая свабода - човен падводны

Паміж Сцылаю ды Харыбдай

Мая свабода - дом папяровы

Паміж Гамораю ды Садомам

А там, за домам, - край невядомы

Пад белым сьнегам, пад белым сьцягам

Зь цягам часу складанымі сталі

Законы гульні, а неяк раней

Мы проста ішлі, мы проста стаялі

Мы проста жылі і паміралі

У сваіх падводных чоўнах

У сваіх дамах папяровых

Паміж Сцылаю ды Харыбдай

Паміж Гамораю ды Садомам

У краіне пад белым сьнегам

У краіне пад белым сьцягам

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com