Мікола Сурначоў

У стоптаным жыце

Ніколі не ехаць

Хлапцу маладому

Да блізкага гаю,

Да роднага дому.

 

Над ім асыпаюцца

Слуцкія краскі,

Абсмалены колас

Схіліўся да каскі.

 

Ляжыць ён, як віцязь,

У стоптаным жыце.

Маці спаткаеце, -

Ёй не кажыце...

 

1941, Заходні фронт

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com