Ніна Мацяш

I прыйдзе ноч, і ноч міне...

I прыйдзе ноч, і ноч міне,

I дзень павекі разамкне

I аглядзіцца навакола.

Ці будзе рады й мне?

 

Ён — грук матораў, шоргат шын,

Ён — самалётны рык вышынь, —

Што для яго пялёстак кволы

Ссамотненай душы?

 

Па бровы ўкутаму ў браню,

Пялёстак той, як парахню,

Бязлітасна пусціць на вецер

Было б так лёгка дню, —

 

Калі б у непрыманні зла

Душа змагарна не ўрасла

У заўтрае надзей бяссмерцем.

 




Крыніца: http://vershy.ru/

Беларуская Палічка: http://knihi.com