Пятрусь Броўка

Кропля

Дождж прарваўся з ветрам

У спякоту,

Па пясках ударыў

Буйным шротам...

За адно імгненне,

За хвіліну

Перамыў лістоту на галінах,

Пачапіў на кожнае іглінцы

Па адной засмучанай

Слязінцы.

 

Прашумеў. Суняўся.

Ціха стала.

I слязінка кожная зайграла.

Колькі ў кроплю

Фарбаў назаткана,

Быццам свет увесь у ёй сабраны:

Поле,

Луг,

Сады ўсяго пасёлка,

I рака,

I неба,

I вясёлка!




Крыніца: Родная літаратура: падручнік-хрэстаматыя для 5-га класа агульнаадукац. шк. / склад.: Л.К.Цітова. – Мінск: Народная асвета, 1998

Беларуская Палічка: http://knihi.com