Пімен Панчанка

«Толькі лісцем рабін шалахні...»

Толькі лісцем рабін шалахні

I пакліч па імені —

Для мяне аднаго агні

Загарацца над Ільменем.

 

Я на захад пачну пазіраць,

За сцюдзёныя воды Ільменя,

I вандруючая зара

Загарне ў сваю плынь мяне.

 

А куды занясе і шпурне —

Я зары даверуся.

Можа, знойдуць людзі мяне

На палескім верасе.

 

Упаду на дол нежывым,-

Усё роўна і мёртвы я

Буду слухаць гул баравы,

Скрып галля пад вавёркамі.

 

А жывым даплыву, жывым,

Непараненым, непашкоджаным,—

Па шляхах пайду баравых,

Па лугах някошаных.

 

Да цябе, да знаёмых рабін,

Дабягу і скажу няголасна:

«Я пачуў, я прыйшоў, бо любіў.

Быць табе сярпом, а мне коласам».

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com