Сяргей Гарадзецкі

Ландыш

 

Пра што шумяць кусты ў цяні?

ІІра бездань сіняй вышыні?

Пра змрок, што ногі ім спавіў,

Дзе ландыш квола стан схіліў?

 

Яго ўжо зморвае жара,

I паміраць яму пара.

А лета толькі надышло,

Вакол рассеяўшы цяпло.

 

Лагодны, гожы і адзін,

Увяўшы сумна між раслін,

Апошні раз ён празвініць,

Апошні раз ён ап’яніць.

 

Вячэрні подых, і зямля

Глыне крышталь з яго лісця

У грудзі прагныя свае,

Пясняр жа песню ёй спяе.

 

Яна дала, яна ўзяла,

Яна звіла ў адзін вянок

I слодыч першага цяпла

I смерці горыч — халадок.



Пераклад: Якуб Колас

Беларуская Палічка: http://knihi.com