Сяргей Ясенін

Драбналессе. Стэп, прыволле...

Драбналессе. Стэп, прыволле

І святло на ўсе бакі.

І рыдаюць зноў між поля

Пераліўныя званкі.

 

І дарога любай стала,

Непрыглядная спрадвек,

Па якой гуляў нямала

Кожны рускі чалавек.

 

Эх вы сані! Што за сані!

Звоны мерзлыя асін.

У мяне бацтькі - сяляне,

Ну, а я - сялянскі сын.

 

Напляваць мне на славутасць,

Калі тут зямля мая,

Гэты чахленькі закутак

Шмат гадоў не бачыў я.

 

Той, хто бачыў, не забудзе

Гэты край, што не абняць,

І бярозцы кожнай будзе

Ножку рад пацалаваць.

 

Як жа мне не праслязіцца,

Калі з венкай, як на злосць,

Будзе побач весяліцца

Рускіх вёсак маладосць.

 

Эх, гармонік! Не забава -

Смерць-атрута голас твой!

Вось чаму любая слава

Прападае трын-травой!



Пераклад: Яўген Міклашэўскі

Беларуская Палічка: http://knihi.com