Тарас Шаўчэнка

Думка

Цячэ вада ў сіне мора,

Ды не выцякае;

Шукаў казак сваю долю,

А долі не мае.

Пайшоў казак на край свету;

Грае сіне мора,

Казацкае грае сэрца,

А думка гавора:

 

«Куды йдзеш ты, не спытаўшы?

На каго пакінуў

Бацьку, маці старэнькую,

Маладу дзяўчыну?

Не тыя ў чужыне людзі,

Цяжка з імі жыці;

Паплакаці не з кім будзе,

Ні пагаварыці».

 

Сядзіць казак на баку тым —

Грае сіне мора,

Думаў, долю ён сустрэне —

Спаткалася гора.

А жоравы лятуць сабе

Дадому ключамі,

Плача казак — шляхі біты

Зараслі цярнямі.

 

[1938]



Пераклад: Янка Купала

Беларуская Палічка: http://knihi.com