epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Бабіна лета

Над густа-сінім возерам чарот

З прыходам восені шуміць тужліва.

Здаволена гумно на поўны рот

Глытае дар багатай, спелай нівы.

Як шэрань на траве, палотнаў рад,

Ля хат вясёлыя гамоняць людзі,

Кабеты ў садзе кормяць немаўлят,

Сад засаромеўся і стаў аж рудым.

Чароды на зялёных берагах

Апошняю гадуюцца травою,

І слівы сыта луснулі ў баках,

Аб’еўшыся і сонцам, і зямлёю.

Жанчына ля іржэўніка сядзіць

(Мо сівізна ў касе, мо павуцінне)

І думае і ў далячынь глядзіць,

Дзе жоравы лятуць імклівым клінам.

Юнацтва шкода, сэрца хоча жыць,

А думкі нейкай цеплынёй сагрэты.

Далёка да зімы!

Як добра адпачыць!

Якое доўгае бывае лета!




Беларуская Палічка: http://knihi.com