epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Балада аб нашэсцях

Між Дняпром і крыкам жураўліным,

Наўздалёк ад дымнага сяла

Ў прадзедам пакінутай хаціне

З козлікам Алёначка жыла.

Травы залацістыя дымелі,

Ноччу поўз вугор гарох крануць;

Як страла ў кальчугу, стронг на мелях

Упіваўся ў рабізну.

І аднойчы, як страла ў кальчугу,

Раць аднекуль з-за лясоў прыйшла,

Каб усё забраць: людзей за плугам,

Хлеб і дым ад дымнага сяла.

Чорныя, рагатыя, як здані,

Ў золаце й каменнях, бы ў агні.

Сэрцы іх забылі аб каханні,

Рукі — аб звычайнай дабрыні.

Іх багі удзячнасці чакалі,

І Алёнку — ў дар вадзяніку —

Вывелі з хаціны і звязалі,

І на дзідах кінулі ў раку.

Сонца ўніз схілялася сурова.

А калі далей пайшлі палкі —

Белы козлік выбраўся са сховаў

І — чуйдух! — пацокаў да ракі.

І замэкаў, застагнаў, заплакаў,

Высунуўшы шэры язычок:

. . . . . . . . . . . . . . . . . . .

«Пашкадуй, Алёначка, сястрыца,

Выйдзі да мяне на беражок».




Беларуская Палічка: http://knihi.com