epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Цюляня

Хвалі ідуць за градою града.

Айсбергаў рэдкі паток,

Сіняя, быццам індзіга, вада,

Халодная, як апёк.

Цюляня не хоча цвёрдай зямлі,

Не хоча квяцістых палян.

Ільды яму замяняюць палі,

Радзіму — сівы акіян.

У пырсках бясконцых сініх валоў

Колам ходзіць малы —

З хвалі пад хвалю, на грэбень ізноў,

У сяйва сонца з імглы.

Акіян для малога пену пляце.

Той ляціць з гмаху на гмах:

Холад захоплены ў жываце,

Шчасце ў дзіцячых вачах.

І хочацца мне, як яму, да канца

Адчуваць апёкаў нажы,

У хвалях халодных даваць нырца.

Жыць!

Жыць!

Жыць!




Беларуская Палічка: http://knihi.com