epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Дом сябра

Маленькі астравок маёй зямлі —

Зялёны Астравец над срэбнай Лошай,

Такі прытульны і такі харошы,

Як сонца, бор і родныя палі.

 

Дом друга. Не, дом тысячы сяброў.

Не ведаю, што можа звацца раем?

Хіба мароз і піва ў Гудагаі,

І галасы далёкіх цягнікоў?

 

Маё другое сэрца. Год пяцьсот

Адлічваеш ты мне гады на свеце,

І кожны дзень аблокі, верас, вецер,

І сонца неўміручага ўзыход.

 

І твой святы і светлы чалавек,

Твой дым, і крыж магутны Аняліна,

Твой лубін залаты, твой лес

на ўзгорках сініх,

І стронгі ў крышталі маленькіх рэк.

 

Сто тысяч год няхай вакол шумяць палі,

Сто тысяч год няхай вакол гудуць дубровы,

Пакуль гучыць вакол святая наша мова,

Пакуль ёсць беларусы на Зямлі.

 

1974 г.




Беларуская Палічка: http://knihi.com