epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Гісторыя з першым каханнем

Шчасце былое ўяўляю

Дзяўчынкаю па вясне.

Загарэлая, кемная, злая,

Дражніла яна мяне.

Памятаю, год у шаснаццаць,

Дурны ад кахання і мук,

Цераз плот я глядзеў на шчасце,

Рамантычны, цыбаты хлапчук.

А шчасце гуляла ў садзе,

Апранутае ў паркаль,

Сабе і птушкам на радасць,

А мне на смутак і жаль.

Разявіўшы рот, як варона,

Гляджу я ў дзівосным сне

На шчасце, што садам зялёным

Ідзе бліжэй да мяне.

Уважна за мною сочыць,

І соладка, як салавей,

Просіць заплюшчыць вочы,

І гладзіць па галаве.

Раскошы цэлыя рэкі

Ў сэрца маё плывуць,

Моцна сціскаю павекі,

Чакаю... Нельга ўздыхнуць...

А дзяўчына з вачыма блакітнымі

Суседу, дурному, як бот,

Адуванчык тыцнула спрытна

Ў шырокі, як ступа, рот.




Беларуская Палічка: http://knihi.com