epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Кінааслы

Пад стромай эфемерныя кварталы,

Б’е ў дыхту сценак вецер-дрэвачос.

Па вузкіх сцежках, зарасцях і скалах

Я еду на асле, нібы Хрыстос.

І на шырокіх ветраных палянах,

Дзе адступаюць дубнякі і глог,

Махаюць лаўры мне галлём «асанну»...

Ну, хло-опцы, сорам!.. Ну за што, дальбог?

За гэты горад?.. То не горад — гора...

Ўся гэта фальш з павапленай сцяной

І я, што дурам на асла успёрся,—

Ўсё гэта называецца — кіно.

І помніце, што маскі і катурны

Не ўсё ў жыцці,— паверце мне, не ўсё,—

А на аслах часцей бывалі дурні,

І не адзнака для Хрыста — асёл,

Нашто «асанну» ліць бяззменнай хваляй?

Глядзіце лепш, як на мяжы імглы

Над безданню вячэрняй, над правалам

Па сцежцы едуць два кінааслы.




Беларуская Палічка: http://knihi.com