epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Наследаванне Байрану

Ты апусціла стрэлы вей —

І гэта, як на снег вайны,

На саван бітвы ў снах завей

Бязгучна селі груганы.

 

На веі слёзы наплылі —

І гэта, быццам па вясне,

Як брама райскае зямлі,

Праз дождж вясёлка ззяе мне.

 

Па ўсёй каханай старане

З блакітных сноў спадае дождж —

І гэта,— здаючыся мне,—

Ты ўсмешку дорыш мне усё ж.

 

І адышла зіма трывог,

І ўстаў з нябёс герояў строй...

І зноў ёсць май, і зноў ёсць бой,

І зноў ёсць свет, і ў свеце бог.

І свет — не пустка мне з табой.

І бог — не пастка мне з табой.




Беларуская Палічка: http://knihi.com