epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

"Вёслы мае разрываюць ноч..."

Вёслы мае разрываюць ноч

Чорнай азёрнай вады.

Іскра агню мне міргае: «Не збоч

І прыплыві сюды».

І ўяўляюцца ў з’явах асенняй тугі

Валасы, цеплыня грудзей...

А ў затоках дрыжаць і дрыжаць сітнягі

Ў бясконцай асенняй вадзе.

Ветравей, ты падзьмі над няўтульнай вадой,

Панясі над прадоннем начным,

Каб хутчэй у абдымках каханай маёй

Я прачнуўся ў ложку маім.




Беларуская Палічка: http://knihi.com