Уладзіслаў Сыракомля

Каралі

(Пацеркі)

З польскай — У. Сыракомлі

 

Як ішоў я ў бой кіпячы,

Як прашчаўся з хаткай,

Тут Гануля мая з плачам:

«Пойдзеш гінуць, братка!

Але буду я маліцца

Па табе з трывогі,

Ты ж прынось за то гасцінца —

Шнур караляў доўгі».

 

З ласкай Божай паручыла

Грамадзе радзімай:

Палі ворагавы сілы,

Горад здабылі мы.

Як прыціхнулі гарматы,

Як браму зламалі,

Хто саетаў, хто дукатаў —

Я шукаў караляў.

 

Хоць і ў шчасці не радзіўся,

А шукаю смела...

Шнур караляў замігціўся,

Як бы вішань спелых.

Тут здабычыну схапіўшы,

Не чакаю далей.

Чым хутчэй спяшу к наймільшай —

Даць ёй шнур караляў.

 

Па гасцінцы, па дарожцы

Кульгаю дадому...

Загудзелі званы ў вёсцы,

Як па нежывому.

Прыбліжаюся к хаціне,

Аж тут людзі здаля:

«Твая Ганна ў дамавіне,—

Не трэба караляў!»

 

Ой, заплакаў, ой, заенчыў,

Цяжэй цяжкай хмары,

Перад цэркаўкай укленчыў,

Дый спяшу к алтару;

Да свяцейшай да Марыі

Збліжаюся ў жалі,

І завесіў ёй на шыі

Тых я шнур караляў.

 

[1911-1912?]



Пераклад: Янка Купала

Беларуская Палічка: http://knihi.com